شناسایی نقش مدیریت آموزشی در رشد و توسعه خلّاقیت و تفکر انتقادی

 دانش­آموزان مقطع متوسطۀ شهر تهران

 چکیده :

هدف این مقاله درصدد شناسایی نقش مدیریت آموزشی در رشد و توسعه خلّاقیت و تفکر انتقادی دانش آموزان مقطع دبیرستان شهر تهران در سال تحصیلی 1393-1392 است. روش: از نوع کمی است که به صورت پیمایشی انجام شده است. این پژوهش از نظر نحوه تجزیه و تحلیل داده ها جزء تحقیقات توصیفی- تحلیلی بشمار می رود.. برای اندازه‌گیری متغیرها از پرسشنامه­های نیمه ساختار یافته و پرسش نامه­های محقق ساخته استفاده شد. جامعه تحقیق را کلیه دبیران مقطع متوسطه دبیرستان­های دولتی شهر تهران تشکیل می­دهد که از میان آنها 355 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای مرحله انجام گرفت وداده های بدست آمده با روش های آماری توصیفی و آمار استنباطی (تحلیل عاملی اکتشافی)تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: با توجه به مفروضه های تحلیل عاملی، ارزش ویژه سوالها، درصد تبیین واریانس توسط هر عامل، تعداد 5 عامل از 31 سوال به شرح ذیل استخراج گردید، که مدیران می توانند از طریق آن در جهت رشد و توسعه خلّاقیت و تفکر انتقادی دانش آموزان موثر واقع گردند: 1- آموزش خلّاقیت و تفکر انتقادی به  دانش آموزان، 2- آموزش روش های تدریس خلاق و انتقادی به معلّمان، 3- ایجاد انگیزش در دانش آموزان، 4- ایجاد محیطی خلاق و انتقادی در محیط مدرسه و 5- ایجاد روابط انسانی مطلوب در محیط مدرسه.نتیجه گیری : مهم‌ترین نتیجه تحقیق حاضر این است که می تواند راه گشای مدیران، معلّمان و مختصصان جهت تقویت خلّاقیت و تفکر انتقادی در دانش آموزان گردد.[1]

کلیدواژه (گان): مدیریت آموزشی، خلّاقیت، تفکر انتقادی، دانش آموزان مقطع متوسطه شهر تهران.